Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2014

Ποιος θα την πληρώσει σήμερα;

Είναι μερικές συνηθισμένες φράσεις που ακούμε συνέχεια και μάλλον έχουμε κουραστεί. "Για να αλλάξεις τον κόσμο πρέπει πρώτα να αλλάξεις εσύ.", "Γίνε η αλλαγή που θέλεις." κι άλλα τέτοια λίγο "αμπελοφιλοσοφικά"! Κρύβουν μεγάλη αλήθεια παρολαυτά και παρακάτω θα δώσω ένα απλό παράδειγμα...αλλαγής που δεν κάνουμε στον εαυτό μας.

Αυτό που παρατηρώ στην πλειοψηφία γύρω μου είναι μια νοοτροπία αντίστροφη από αυτήν του νηπίου μέσα σε παιχνιδάδικο!
Τι εννοώ;
"Μαμά, θέλω κι εγώ τέτοιο.....", "Γιατί η Ελενίτσα έχει τόσες κούκλες κι εγώ έχω μόνο τόσες;", "Τα άλλα παιδάκια στο σχολείο έχουν αυτό..." κλπ!
Όλοι θα έχουμε ακούσει παρόμοιες φράσεις συνοδευόμενες με κλάμα και σύρσιμο στα πατώματα! Τα παιδιά, λοιπόν, δεν θα πουν ποτέ "Γιατί η Ελενίτσα έχει τόσες κούκλες κι εγώ δεν έχω τόσες; Να της πάρουμε μερικές για να έχει λιγότερες!". Θέλουν κάτι επειδή απλά το έχει και κάποιος άλλος, δεν σκέφτονται πως θα κάνουν τους άλλους να έχουν λιγότερα για να τους μοιάζουν.
Ποιος είναι ο στόχος του συλλογισμού; Το οτι ανέκαθεν σε συζητήσεις περί δικαιωμάτων -κυρίως εργασιακών- ακούς ανθρώπους να θέλουν να κατεβάσουν τους άλλους στο δικό τους επίπεδο αντί να προσπαθούν εκείνοι να ανέβουν και να διεκδικήσουν αυτά που άλλοι, είτε λόγω συνθηκών είτε λόγω διεκδικήσεων, κατέχουν.

Τα παραδείγματα είναι πολλά. Για τους ελεύθερους επαγγελματίες φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι, για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους φταίνε οι ελεύθεροι επαγγελματίες και πάει λέγοντας. Ο ένας απέναντι στον άλλον και ποτέ δίπλα. Είναι λες και ορισμένοι παίρνουν ευχαρίστηση με την μείωση μισθών, για παράδειγμα στους δημοσίους υπαλλήλους, αντί να κοιτάνε πως θα διεκδικήσουν τον μισθό που τους αξίζει και που δικαιούνται.
Και μαντέψ'τε....Ποιον συμφέρει αυτή η κόντρα;
Φυσικά όλους αυτούς που βοηθούν στην κατάργηση κάθε εργασιακού κεκτημένου γιατί μετατοπίζεται η προσοχή από αυτούς που ευθύνονται σε αυτούς που πλήττονται με σκέψεις του τύπου: "καλά να πάθουν, μόνο σε 'μας θα κάνουνε μειώσεις;"! Πόση λογική μπορεί να έχει αυτό; 
Το ένστικτο και το αυθόρμητο της ηλικίας των παιδιών εκφράζει την αλήθεια. Σε μια μετεξέλιξη -λόγω ενηλικίωσης- θα μπορούσε να εκφράζεται μέσω της διεκδίκησης όσων έχουν καταφέρει οι άλλοι, όχι επειδή είμαι πλεονέκτης ή τεμπέλης, απλά επειδή ξέρω τι αξίζω, ξέρω πως θέλω να είναι η ζωή μου, δεν θέλω να με εκμεταλλεύονται και παίρνω παράδειγμα από όσους τα έχουν καταφέρει!

Αυτού του είδους η νοοτροπία επεκτείνεται και σε άλλους τομείς, απλά στο συγκεκριμένο θέμα εξαιτίας των τεράστιων αλλαγών (προς το χειρότερο) αλλά και εξαιτίας του οτι η εργασία είναι μέσο επιβίωσης, είναι πιο εμφανής.
Δεν είναι τόσο δύσκολο να είμαστε αντικειμενικοί σε κάποια βασικά ζητήματα και να αποβάλουμε τον εγωισμό, την μιζέρια και την ανάγκη να κυλιστούμε όοοοολοι μαζί....στον βούρκο, αφού (νομίζουμε ότι) δεν μπορούμε να ανέβουμε ψηλά!

Ένα επίκαιρο παράδειγμα που λίγοι ασχολούνται...
Δάσκαλοι. Πρέπει να είμαστε δίπλα στους δασκάλους μας που θα ανταμείβονται πια με μόρια αντί για μισθό. Όχι να σκεφτόμαστε "αυτοί κάθονται 3 μήνες το καλοκαίρι, ας δουλέψουν για το καλό της κοινωνίας". Το αν θα πρέπει ή όχι να κάθονται τρεις μήνες το καλοκαίρι (όσοι έχουν μείνει πια διορισμένοι, γιατί οι υπόλοιποι είναι με συμβάσεις που λήγουν στο τέλος της σχολικής χρονιάς), το αν θα πρέπει να ελέγχονται για την ικανότητας τους να συναναστρέφονται με παιδιά, το αν κάνουν σωστά τη δουλειά τους όλοι και άλλα τέτοια ζητήματα, είναι θέματα που θα πρέπει να εξεταστούν και να λυθούν ξεχωριστά και άσχετα με τον έμμεσο εκβιασμό του υπουργείου Παιδείας για "εθελοντική" εργασία.

Πάμπολλα τέτοια ζητήματα διχάζουν την κοινωνία μας σήμερα και όλα τα έχει θέσει η ίδια η κυβέρνηση. Κι εμείς πέφτουμε στην παγίδα και παίζουμε το παιχνίδι του "ποιος θα την πληρώσει σήμερα"! Γιατί σε κάποιον πρέπει να ξεσπάσουμε, εκεί που μας παίρνει φυσικά. Στον διπλανό μας, στην εύκολη λύση ωστε να αποδώσουμε όλες τις ευθύνες και να κοιμηθούμε ήσυχοι το βράδυ!

Υ.Γ.1
Εθελοντική εργασία είναι η προσφορά του ελεύθερου χρόνου μας για έναν σκοπό που θα έχει θετικά αποτελέσματα στην κοινωνία. Η εθελοντική εργασία είναι ανιδιοτελής, δεν ανταλλάσσεται με "μόρια"!
Υ.Γ.2
Ποτέ την Κυριακή! 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου